Merhaba, iyi kalpli insanlar!

Adım Mihaela, 36 yaşındayım ve 6 yaşındaki Dayana'nın annesiyim – o benim gücüm ve en büyük sorumluluğum. Dayana ağır formda otizmli. Onun dünyası farklı. O dünyada kelimeler yok, ama sevgiye, varlığa ve ilgiye büyük bir ihtiyaç var. Ben onun işaretlerini anlayan, dünya onun için fazla gürültülü olduğunda onu sakinleştiren kişiyim. Ben onun dünyaya açılan köprüsüyüm ve onu tek başıma büyütüyorum.

Yakın zamana kadar yalnızca onun gelişimi için mücadele ediyordum. Ama mart ayında hayatımızı altüst eden bir teşhis aldım – üçüncü evre meme kanseri. Zorlu bir savaşla karşı karşıyayım. Acıdan ya da hastanelerden korkmuyorum.

Beni yalnızca tek bir düşünce korkutuyor – ben olmazsam Dayana'yı kim anlayacak? Korktuğunda onu kim sakinleştirecek? Yardım isteyemediğinde onun işaretlerini kim çözecek? Kanserle bedenimin her hücresiyle savaşıyorum – yalnızca hayatta kalmak için değil, onu otizminin sessizliğinde yalnız bırakmamak için.

Dayana'nın ihtiyaç duyduğu terapileri alabilmesi ve özel bir anaokuluna gidebilmesi için evimizi terk edip Varna'da kiralık bir eve taşınmak zorunda kaldık. Bu, onun ihtiyaç duyduğu günlük uzman bakımını alabilmesinin tek şansı. Önümüzdeki aylarda ben hastanede olacağım.

Annem, güvenebileceğim tek insan. Bize günün 24 saati destek olmak ve ikimizle de ilgilenmek için işini bıraktı. Böylece onun gelirinden de yoksun kaldık, masraflarımız ise artıyor – kira, terapiler, tedavi ve günlük ihtiyaçlar. Şu anda yalnızca Dayana için alınan yardımlara ve asistan olarak aldığım maaşa güveniyoruz.

Tedavimin ne kadar süreceğini ve önümüzdeki aylarda nasıl idare edeceğimizi bilmiyoruz. Yalnızca hayatta kalmamız gerektiğini biliyoruz. Önümüzdeki bir yıl için desteğe ihtiyacımız var – tedavi için, kira için, Dayana'nın terapileri için ve yaşamak için en gerekli ihtiyaçlar için.

Lütfen – bize elinizi uzatın. Her bağış ve her paylaşım, kızımın yanında kalabilmem için bir şanstır. Dayana'yı yalnız bırakmamama yardım edin.

Tüm anne kalbimle teşekkür ederim!

Mihaela