Üç yıldır oğlum Hristo’ya uyanık komada bakıyorum. Üç yıldır her sabah uyanıp onu sakin, ağrısız görmek, gözlerini açıp “anne” demesini umut ediyorum. Üç yıldır hastane odaları, ameliyatlar, korku ve dualar arasında yaşıyorum. Hristo sadece 45 yaşında. Bir kaza hayatımızı değiştirdi ve onu bu ağır ve çaresiz duruma bıraktı. O, Bulgaristan ve Türkiye’de ameliyatlardan geçti, sayısız prosedür ve hiçbir annenin görmemesi gereken acı yaşadı. Bugün oğlum sürekli tıbbi gözetim, günlük rehabilitasyon ve özel bakım gerektiriyor — ciddi yaraların oluşmasını önlemek, kaslarının tamamen atrofiye olmasını engellemek ve her insanın hakkı olan maksimum konforu sağlamak için. Bu bakım günlük, pahalı ve hayati öneme sahip. Masraflar bizim için artık karşılanamaz durumda. Her gün bir mücadele — bir mucize için değil, Hristo’nun onuru ve huzuru için. Bu yüzden sizden rica ediyorum… sürekli acı ve umutla dolmuş bir annenin kalbi olarak: Lütfen elinizi uzatın, Hristo’ya bakımı sürdürebilelim. Bağışlanan her lev, bize bir gün daha rehabilitasyon, bir gün daha onun bedeninin acıdan korunmasını sağlar. Bu zor yolda bizi destekleyen Lazar Todorov Vakfı’na teşekkür ederim! Elini uzatacak her birinize teşekkürler! Sizin iyiliğiniz bu mücadelede tek dayanağımızdır! Nedka Nikolova, Hristo’nun annesi